دوبینی (Diplopia)

نام علمی علامت (لاتین):
diplopia


نام علمی علامت (فارسی):
دوبینی


شاخه اصلی علامت:
علائم چشمی


شرح علامت


دیپلوپیا، یک اصطلاح پزشکی برای دوبینی است. در ام.اس معمولاً به علت ضایعات در ساقه‌ی مغز، جایی که اعصاب کرانیال خاستگاه عضلات چشمی را تأمین می‌کنند است.
فلج عصب ششم (یا ابدیوسنس) در ام.اس شایع‌تر است و بر عصبی که عضله رکتوس جانبی که چشم را به سمتِ خارج می‌کشَد را اداره می‌کند اثر می‌گذارد. فلج عصب ششم زمانی‌که از سمتی به سمتِ دیگر نگاه کرده می‌شود باعث دوبینی می‌شود. که معمولاً یک‌طرفه[کناره بینایی] است به این معنی که دوبینی تنها زمانی رخ می‌دهد که به یک سمت نگاه کرده شود، نه به سمتِ دیگر.
فلج عصب سوم (یا اوکلوموتور) در ام.اس از فلج عصب ششم نادرتر است و به همین دلیل واقعاً به آن پی‌برده نمی‌شود. عصب سوم جمجمه‌ای، چهار ماهیچه برای هر چشم را عصب‌دهی می‌کند. رکتوس داخلی ( چشم را به سمت داخل می‌کشد) رکتوس فوقانی و تحتانی (که چشم را به بالا یا پایین می‌کشند و گرایش دارند به چرخاندن چشم به سمتِ داخل)، و مورّب تحتانی.
عصب چهارم (یا تراکلار) عضله‌ی مورّب فوقانی را کنترل می‌کند که چشم را به پایین و بیرون حرکت می‌دهد. فلج عصب چهارم اغلب با دوبینی عمودی[قائم] همراه است.
هر سه ایت اعصاب جمجمه‌ای از ساقه‌ی مغز منشاء می‌گیرند – سوم و چهارم در مغز میانی و ششم در پونز (محل مساعد برای ام.اس). ضایعات این مناطق اغلب در اسکن‌های MRI قابل مشاهده است و نورولوژیست شما اغلب می‌تواند محل دقیق ضایعه‌ی عمده را که موجب بروز مشکل در تصویر شده پیدا کند.
یک فلج مرتبط، به نام internuclear ophthalmoplegia [فلج عضلات چشمی طبقات هسته‌ای شبکیه]، گاهی اوقات، نه همیشه، منجر به دوبینی می‌شود. آنچه معمولاً رخ می‌دهد این است که چشمی که به سمت خارج نگاه می‌کند نتواند به سمتِ خارج حرکت کند. که می‌تواند در فقدان فلج عصب ششم رخ دهد. به علت ضایعه medial longitudinal bundle [دسته درازنای میانی] که به طور معمول تحت تأثیر ام.اس قرار می‌گیرد.


درمان موقت


اغلب برای درمان دوبینی مرتبط با ام.اس عودکننده از استروئیدها استفاده می‌شود، ولی نشان داده شده که آنها فقط بر سرعت مؤثرند نه بر میزان بهبودی.


درمان


درمان اغلب شامل استفاده از چشم‌بند یا مشنورهای فشرده برای عینک که بتواند به از بین بردن دوبینی کمک کند.