مدیریت کردن عود و تشدید بیماری ام اس

بررسی اجمالی


اگر بخواهیم تشدید بیماری ام اس را تعریف کنیم باید گفت: تشدید بیماری ام اس (عود، حمله یا شعله ور شدن) بروز علائم جدید یا بدتر شدن علائم قدیمی است. این تشدید می‌تواند بسیار ملایم یا به قدری شدید باشد که در توانایی عملکرد شخص اختلال ایجاد کند. هیچگاه دو تشدید به طور یکسان نیستند. علائم تشدید بیماری از فردی به فرد دیگر و از یک تشدید به تشدید دیگر متفاوت است.


به عنوان مثال، تشدید ممکن است در بخشی از عصب بینایی (ناشی از التهاب عصب بینایی است که بینایی را مختل می‌کند) اتفاق بیفتد یا مشکلات مربوط به تعادل یا خستگی شدید را ایجاد کند. برخی عودها فقط یک علامت ایجاد می‌کنند (مربوط به التهاب در یک ناحیه از سیستم عصبی مرکزی). عودهای دیگر باعث دو یا چند علائم به طور هم زمان (مربوط به التهاب در بیش از یک ناحیه سیستم عصبی مرکزی) می‌شوند. برای اینکه یک تشدید واقعی باشد، حمله باید حداقل ۲۴ ساعت طول بکشد و حداقل ۳۰ روز از حمله قبلی فاصله داشته باشد. همچنین تشدید بیماری باید در غیاب عفونت یا عوامل دیگری بروز کند. بیشتر تشدیدها از چند روز تا چند هفته یا حتی ماه ادامه دارد.


چه عواملی باعث تشدید می شود؟


تشدید (عود) در اثر التهاب در سیستم عصبی مرکزی (CNS) ایجاد می شود.


  التهاب به میلین آسیب می‌زند و کندی یا اختلال در انتقال تکانه های عصبی را ایجاد می‌کند و باعث علائم MS می‌شود. در شایع ترین نوع بیماری ام اس - که به آن نوع عودکننده- فروکش کننده (MS) گفته می‌شود ، تشدید حاد کاملاً مشخص است و به تدریج روند التهاب به پایان می‌رسد. وقتی صحبت از بهبودی التهابات به میان می­آید لزوماً به معنای ناپدید شدن علائم نیست – در برخی از افراد ممکن است علایم بطور کامل فروکش کند، در حالی که در افراد دیگر ممکن است برخی علایم ماندگار شود.


درمان تشدید بیماری ام اس


خبر خوب این است که همه تشدیدها نیازی به درمان ندارند. تغییرات حسی خفیف (بی حسی، احساس سوزن سوزن شدن) یا خستگی که تأثیر چشمگیری بر فعالیت های یک فرد نمی‌گذارد به طور کلی می تواند به خودی خود بهبود یابد.


برای عودهای شدید (از جمله از بین رفتن بینایی، ضعف شدید، ازبین رفتن تعادل) که در تحرک، ایمنی یا توانایی کلی عملکرد در فرد اختلال ایجاد می‌کند، بیشتر متخصصان مغز و اعصاب برای کاهش التهاب و پایان سریعتر عود، استفاده از یک دوره کوتاه از داروهای کورتون با دوز بالا را توصیه می‌کنند.


متداول‌ترین رژیم درمانی، یک دوره سه یا پنج روزه از کورتیکواستروئیدهای داخل وریدی (متیل پردنیزولون) یا خوراکی (پردنیزون) است. البته اعتقاد بر این نیست که کورتیکواستروئیدها فواید طولانی مدت بر این بیماری دارند.


سایر گزینه های درمانی



  1. ژل H.P. Acthar، یک داروی بسیار پالاینده است و هورمون آدرنرژیکورتروپیک (ACTH) در ژل است که به منظور آزادی بیشتر ACTH به دنبال تزریق طراحی شده است. FDA برای درمان عود بیماری ام اس در بزرگسالان تأیید شده است. به دلیل مشکلات بالای هزینه و دسترسی ، استفاده از آن محدود است. FDA غالباً زمانی در نظر گرفته می شود که کسی قادر به تحمل گلوکوکورتیکوئیدها نباشد.

  2. پلاسمافرز (تبادل پلاسما) ممکن است برای عودهای شدید در نظر گرفته شود که به اندازه کافی به درمان استاندارد استروئید پاسخ نمی دهند.


توانبخشی


هدف از برنامه توانبخشی بازگرداندن یا حفظ کارکردهای ضروری برای زندگی روزمره است. اگر برنامه توانبخشی بلافاصله بعد از تشدید آغاز شود بسیار مفید است و به شما در بازگشت به مسیر کمک کند. اعضای تیم توانبخشی - از جمله فیزیوتراپی ها ، کاردرمانگرها ، آسیب شناسان گفتار / زبان و متخصصان بهبود شناختی - مشکلات مربوط به تحرک ، لباس پوشیدن و مراقبت های شخصی ، عملکرد نقش در خانه و محل کار و تناسب اندام کلی را برطرف می کنند. آنها همچنین ارزیابی و درمان مشکلات گفتاری و بلع و مشکل در تفکر و حافظه را ارائه می دهند که ممکن است در هنگام تشدید بروز پیدا کرده یا بدتر شوند.