2012/01/17, 01:45 AM
(آخرین ویرایش در این ارسال: 2012/01/17, 02:14 AM، توسط h.kakavand.)
من وقتی دچار استرس و عصبانیت می شدم سمت چپ بدنم سر می شد به طوری که روی پاهام نمی تونستم وایسم ، اورژانسی می رفتم بیمارستان، در بیمارستان از من نوار قلبی می گرفتم می گفتند فشار عصبی ، آرامش بخش و دگزا و ... برو خونه. یکبار دو سه روز پشت سر هم اینطوری شدم، دکتر اورژانس به من گفت یه سر دکتر مغز و اعصاب برو. فرداش رفتم دکتر گفت برو ام آری مغز بگیر ، جواب ام ار آی رو که دید آهی از نهان دل کشید و گفت خدا رو شکر فکر می کردم ام اسه ولی شکر خدا نیست ، چند تا آرامش بخش نوشت و گفت اینها رو بخور خوب می شی ، من گفتم دکتر با قرص های آرامش مشکل دارم و قبولشون ندارم اونم گفت خودت می دونی.
یکسال و نیمی من همینطور درمان می شدم هروقت حالم بد می شد این سیکل رو داشتم تا یکبار خیلی حالم بد شد رفتم پیش یه دکتر جراح مغز و اعصاب ایشون زحمت کشیدند و برعکس اون دکتر اول برام یکسری ام آر ای کامل با تزریق و بدون تزریق از مغز، گردن، نخاع و کمرنوشت. وقتی جواب ام ار آی رو دید به من گفت برو پیشه دکتر داخلی مغز و اعصاب و آدرس یه دکتر رو داد. رفتم پیش ایشون ، آقای دکتر نوار چشم نوشت ، وقتی جواب نوار چشم رو دید یه نگاهی به من کرد و گفت : نگران نباشی تو کور می شی هروقت اینطوری شدی بیا یه آمپول می زنم تو چشمت ، اونوقت بینائیت برمی گرده ، اصلاً نگران نباشی ها ، منم گفتم : چشم
و بعدش این دکتر رو به پیشنهاد دختر عمه ام که پزشکه عوض کردم و رفتم پیش دکتر قره گزلی، ایشون کاملاً منطقی با من برخورد کردند و درمان من رو شروع کرد و بنده از ایشون هم از لحاظ درمانی و هم از لحاظ روحی راضی بودم. و پیشنهاد خانواده پیش دکتر صحرائیان رفتم و ایشون از همه جنبه عالیست و الان درمانم رو پیش ایشون پیگیری می کنم.
البته من با خیلی از دوستان در ارتباط هستم، مهم ترین مسئله و اساسی ترین مشکل دکتر ها نسبت به بیماران ام اس این است که اغلب دکترها وقت کامل برای معرفی بیماری و راه های درمانی با دارو و راه های درمانی از لحاظ روحی نمی گذارند و دنبال این هستند تا بیمار از مطبشون زود بره بیرو تا بیمار بعدی وارد مطبشون بشه و متاسفانه، متاسفانه همه دکترای خوب مغز واعصاب از دم با بیمه قرارداد ندارند و بیماران مجبوراً هزینه ویزیت مطبشون رو بصورت آزاد پرداخت کنند. و اغلب پزشکان خوب مغز اعصاب به استثناء چندتا از آنها در بیمارستانهای خصوصی هستند که برای یک دوره پنج روزه پالس حداقل بیمار باید یک میلیون پانصد هزار تومان پرداخت کند و می شناسم بیمارانی رو که درمان رو فقط به خاطر عوامل ذکر شده کاملاً کنار گذاشته اند.
یکسال و نیمی من همینطور درمان می شدم هروقت حالم بد می شد این سیکل رو داشتم تا یکبار خیلی حالم بد شد رفتم پیش یه دکتر جراح مغز و اعصاب ایشون زحمت کشیدند و برعکس اون دکتر اول برام یکسری ام آر ای کامل با تزریق و بدون تزریق از مغز، گردن، نخاع و کمرنوشت. وقتی جواب ام ار آی رو دید به من گفت برو پیشه دکتر داخلی مغز و اعصاب و آدرس یه دکتر رو داد. رفتم پیش ایشون ، آقای دکتر نوار چشم نوشت ، وقتی جواب نوار چشم رو دید یه نگاهی به من کرد و گفت : نگران نباشی تو کور می شی هروقت اینطوری شدی بیا یه آمپول می زنم تو چشمت ، اونوقت بینائیت برمی گرده ، اصلاً نگران نباشی ها ، منم گفتم : چشم
و بعدش این دکتر رو به پیشنهاد دختر عمه ام که پزشکه عوض کردم و رفتم پیش دکتر قره گزلی، ایشون کاملاً منطقی با من برخورد کردند و درمان من رو شروع کرد و بنده از ایشون هم از لحاظ درمانی و هم از لحاظ روحی راضی بودم. و پیشنهاد خانواده پیش دکتر صحرائیان رفتم و ایشون از همه جنبه عالیست و الان درمانم رو پیش ایشون پیگیری می کنم.
البته من با خیلی از دوستان در ارتباط هستم، مهم ترین مسئله و اساسی ترین مشکل دکتر ها نسبت به بیماران ام اس این است که اغلب دکترها وقت کامل برای معرفی بیماری و راه های درمانی با دارو و راه های درمانی از لحاظ روحی نمی گذارند و دنبال این هستند تا بیمار از مطبشون زود بره بیرو تا بیمار بعدی وارد مطبشون بشه و متاسفانه، متاسفانه همه دکترای خوب مغز واعصاب از دم با بیمه قرارداد ندارند و بیماران مجبوراً هزینه ویزیت مطبشون رو بصورت آزاد پرداخت کنند. و اغلب پزشکان خوب مغز اعصاب به استثناء چندتا از آنها در بیمارستانهای خصوصی هستند که برای یک دوره پنج روزه پالس حداقل بیمار باید یک میلیون پانصد هزار تومان پرداخت کند و می شناسم بیمارانی رو که درمان رو فقط به خاطر عوامل ذکر شده کاملاً کنار گذاشته اند.
یادت باشد گاهی اوقات بدست نیاوردن آنچه می خواهی نوعی شانس و اقبال است.
در روز تولدت درختی بکار،که در سبزی دنیا تو هم سهیم باشی .
طوری زندگی کن که هر وقت اطرافیانت خوبی، مهربانی و بزرگواری دیدند، به یاد تو بیفتند.
در روز تولدت درختی بکار،که در سبزی دنیا تو هم سهیم باشی .
طوری زندگی کن که هر وقت اطرافیانت خوبی، مهربانی و بزرگواری دیدند، به یاد تو بیفتند.