همچنین ببینید

تمرین کوهنوردی و صخره‌نوردی در خانه

سایر شرایط برای رد کردن ام اس

در این بررسی علایم عصبی‌ای ذکر خواهد شد که مشابه علائم بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS) است. به منظور تأیید تشخیص بیماری ام اس، پزشک باید بتواند سایر تشخیص‌های ممکن را که می‌تواند دارای علائمی باشد که شما در حال تجربه کردن هستید را هم در نظر بگیرد.

 آزمایش خون چگونه به تشخیص MS کمک می کند؟

آزمایش خون اغلب یک روش مؤثر برای رد یا تأیید کردن سایر تشخیص ها است. آزمایش خون می تواند به پزشک کمک کند، بیماری هایی مانند بیماری لایم را که باعث بروز برخی علائم مشابه MS می شود را رد کند. این کار پزشک شما را یک قدم به تشخیص قطعی نزدیک می کند.

از آن جا که علائم گاهی موقتی هستند و هیچ آزمایشی وجود ندارد که بتواند ام اس را به طور قطعی تأیید کند، تشخیص MS زمان زیادی صرف می کند. نوع جدیدی از آزمایش خون نویدی برای تشخیص سریع ام اس می دهد اما مطالعات بالینی بیشتری باید انجام گیرد. اگرچه انتظار ممکن است ناامید کننده باشد اما هر آزمایشی که به از بین بردن یا تأیید سایر علل احتمالی علائم شما کمک کند، توصیه می شود.

برخی از بیماری ها علائمی شبیه به ام اس بروز می دهند. همه این ها باید بررسی شوند. برخی از آن ها، مانند ویروس لکوانسفالوپاتی چند کانونی (PML) و تومورهای مغزی، می توانند با MRI شناسایی شوند. آزمایش خون می تواند سایر بیماری هایی که مشابه ام اس هستند را تشخیص دهد. این بیماری ها شامل موارد زیر می باشد:

بیماری لایم

سوزن سوزن شدن یا بی حسی در بازوها، دست ها و پاها از علائم رایج بیماری MS و بیماری لایم است. بیماری لایم یک عفونتی است که از طریق کنه انتقال می یابد و می تواند به سیستم عصبی مرکزی منتقل شود. در بیماری لایم، احتمالاً بثورات پوستی نیز خواهید داشت. آزمایش مرتبط با آنزیم و آزمایش خون وسترن بلات می تواند وجود عفونت بیماری لایم را در خون تشخیص دهد. اگرچه برخی از علائم یکسان هستند اما درمان های MS و بیماری لایم متفاوت است. بیماری لایم در مراحل اولیه اغلب با یک دوره آنتی بیوتیک خوراکی قابل درمان است.

لوپوس اریتماتوی سیستمیک

لوپوس یک بیماری خود ایمنی است که می تواند سیستم عصبی مرکزی شما را تحت تأثیر قرار دهد. علائم مشترک لوپوس و ام اس می تواند شامل موارد زیر است:

  • بی حسی
  • مور مور شدن
  • خستگی
  • مشکلات بینایی

مانند ام اس، آزمایش واحدی برای لوپوس وجود ندارد. یک آزمایش خون که در آن آنتی بادی های ضد هسته ای و سایر آنتی بادی ها مثبت باشد، ممکن است نشان دهنده لوپوس یا بیماری خودایمنی دیگری باشد اما بیماری MS را نشان نمی دهد. درمان لوپوس به علائم و تظاهرات شما بستگی دارد.

بیماری دیویچ

Neuromyelitis optica، معروف به بیماری دیویچ، یک بیماری ایمنی است که کاملاً شبیه MS است. این دو بیماری علائم بسیار مشابه ای دارند، از جمله:

  • تاری دید
  • از دست دادن بینایی
  • ضعف
  • بی حسی
  • مشکلات مثانه
  • اسپاستیسیته

آزمایشی به نام آزمایش خون NMO-IgG در افراد مبتلا به ام اس منفی خواهد بود اما در 70 درصد افراد مبتلا به بیماری دیویچ مثبت است. بیماری دیویچ به داروهای مؤثر بر بیماری MS پاسخ نمی دهد. این بیماری با استروئیدها و سایر داروهای سرکوب کننده ایمنی قابل درمان است.

 کمبود ویتامین

برخی از کمبودهای ویتامین مانند کمبود ویتامین B-12 می تواند علائم MS را تقلید کند. میلین زدایی، هم در کمبود B-12 و هم در MS دیده می شود. علائم کمبود ویتامین B-12 شامل بی حسی و سوزن سوزن شدن دست و پا، ضعف و خستگی می باشد. کمبود مس، روی و ویتامین E نیز می توانند علائم عصبی ایجاد کنند. یک آزمایش خون ساده می تواند سطح ویتامین های ضروری بدن را بررسی کند. پزشک می تواند با مکمل ها و تغییرات رژیم غذایی علائم شما را رفع کند.

سفلیس

سفلیس نوعی عفونت مقاربتی (STI) است که توسط باکتری بسیار معروفی به ترپونما پالیدوم ایجاد می شود. طبق اعلام مرکز بهداشتی کنترل و پیشگیری از بیماری ها، در سال 2016، بیشتر از 88000 مورد بیماری سفلیس در ایالات متحده آمریکا گزارش شده است. میزان زنان مبتلا به سفلیس در ایالات متحده بسیار کاهش یافته است اما این میزان در میان مردان، به ویژه مردانی که با مردان رابطه جنسی برقرار می کنند، در حال افزایش است. اولین علامت سفلیس یک زخم کوچک و بدون دردی است که می تواند در اندام های جنسی، راست روده یا داخل دهان دیده شود. این زخم ها را شانکر می نامند. مردم اغلب متوجه آن نمی شوند.

تشخیص سفلیس می تواند چالش بزرگی باشد. شخصی می تواند سال ها بدون هیچ گونه تظاهراتی به آن مبتلا باشد. با این حال، هر چه سفلیس زودتر تشخیص داده شود، بسیار بهتر است. سفلیس که برای مدت طولانی درمان نشود، می تواند به ارگان های مهم، مانند قلب و مغز آسیب بسیار جدی برساند. سفلیس از طریق استفاده از توالت فرنگی، پوشیدن لباس شخص دیگر یا استفاده از ظروف غذا خوری مشترک با فرد دیگر نمی تواند انتقال یابد.

ایدز و آزمایش خون

ایدز بیماری است که می تواند در افراد مبتلا به ویروس خطرناک HIV ایجاد شود. این پیشرفته ترین مرحله HIV می باشد. اما صرف ابتلا به HIV نمی توان گفت فرد به ایدز مبتلا شده است.

HIV سلول های CD4 را از بین می برد. در بزرگسالان سالم به طور کلی تعداد CD4 از 500 تا 1600 در میلی متر مکعب است. فرد مبتلا به اچ آی وی که تعداد CD4 او به زیر 200 در میلی متر مکعب می رسد، مبتلا به ایدز می باشد. یک عفونت فرصت طلب مانند پنومونی Pneumocystis jirovecii، عفونتی است که فقط در یک فرد با نقص ایمنی شدید مانند فردی که دارای عفونت پیشرفته HIV (ایدز) است، رخ می دهد.

HIV درمان نشده، می تواند در طی یک دهه به ایدز تبدیل شود. در حال حاضر هیچ درمانی برای ایدز وجود ندارد و بدون درمان است. امید به زندگی پس از تشخیص، حدود 3 سال می باشد. اگر فرد به یک بیماری فرصت طلب شدید مبتلا شود، این 3 سال ممکن است کوتاهتر شود. با این حال، درمان با داروهای ضد ویروسی می تواند تا حدی از پیشرفت بیماری ایدز جلوگیری کند. اگر ایدز پیشرفت کند، به این معنی می باشد که سیستم ایمنی بدن به شدت آسیب دیده است، یعنی تا حدی ضعیف شده است که از آن پس نمی تواند در برابر اکثر بیماری ها و عفونت ها مقاومت کند و این باعث می شود که فرد مبتلا در برابر طیف وسیعی از بیماری ها و عفونت ها آسیب پذیر باشد، از جمله:

  • پنومونی
  • بیماری سل
  • برفک دهانی: یک بیماری قارچی است که در دهان یا گلو نمایان می شود.
  • سیتومگالوویروس: ویروس تبخال است.
  • مننژیت: یک بیماری قارچی در مغز است.
  • توکسوپلاسموز: یک بیماری مغزی می باشد که توسط انگل خاصی ایجاد می شود.
  • کریپتوسپوریدیوز: یک بیماری ناشی از انگل روده است.
  • سرطان: از جمله این سرطان ها سارکوم کاپوسی (KS) و لنفوم می باشد.

امید به زندگی کوتاه مرتبط با ایدز درمان نشده، نتیجه مستقیم خود بیماری نیست. بلکه این نتیجه بیماری ها و عوارض ناشی از ضعف سیستم ایمنی بدن است که ایدز باعث آن شده است.