انجمن تخصصی ام اس سنتر

موارد مصرف و اثرات ژلوفن و تفاوت آن با بروفن

ژلوفن به دلیل اینکه در فرم دارویی کپسول می باشد احتمال انکه زودتر اثرش ظاهر شود (نسبت به قرص بروفن) بیشتر است. ولی از نظر عوارض چون ماده ی موثره یکی است تفاوتی ندارند البته ممکن است کپسول بکار رفته در ژلوفن در تعداد کمی از افراد ناراحتی ایجاد کند. بنابراین اینکه کدام ارجح است به خودتان بستگی دارد. در کل تفاوت قابل ملاحظه ای بین این دو وجود ندارد.

از دسته ی داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی است که با نام های تجاری مختلفی در بازار دارویی موجود است( مثلAdvil, Ibu-Tab, Midol IB, Motrin, Nuprin, Pediacare Fever, Rufen )،ایبوپروفن از طریق کاهش هورمون هایی که باعث التهاب و درد می شوند عمل می کند. ایبوپروفن برای کاهش تب و درمان درد یا التهاب در شرایطی مثل سردرد،دندان درد،کمردرد،آرتریت(التهاب مفصل)،کرامپ های قاعدگی یا جراحت های خفیف استفاده می شود.
این دارو می تواند خطر حملات قلبی عروقی و مغزی را بالا ببرد،این خطر در استفاده طولانی مدت از این دارو بیشتر است.این دارو نباید قبل یا بعد از جراحی های بای پس قلبی (CABG ) استفاده شود.
در صورت بروز علایم حملات قلبی عروقی مثل دردقفسه سینه،ضعف،کوتاهی تنفس و اختلالات بینایی یا تعادلی پس از مصرف این دارو سریعاً به پزشک مراجعه کنید.این دارو می تواند اثرات جدی بر معده و روده گذاشته و باعث سوراخ شدگی یا خونریزی شود.این شرایط می تواند کشنده باشد یا بدون علامت هشداردهنده ای طی مدت زمانی که ایبوپروفن مصرف می کنید روی دهد.در صورت مشاهده علایم خونریزی معده یا روده از قبیل مدفوع خونی و قیری یا استفراغی که پایه ی قهوه مانند داشته باشد، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
نحوه مصرف ایبوپروفن:
نباید این دارو را بیشتر از مدت زمان تجویز شده مصرف کرد،مصرف بیش از حد ایبوپروفن(overdose ) می تواند باعث آسیب معده یا روده شود. حداکثر دوزقابل استفاده ایبوپروفن برای بزرگسالان 800mg در هر بار یا 3200mg در روز است. فقط در دوزهای کم برای کاهش درد،تورم یا تب استفاده می شود. در صورتی که برای پیشگیری از حملات قلبی عروقی یا CVA آسپرین مصرف می کنید از مصرف همزمان آن با ایبوپروفن خودداری کنید زیرا اثرگذاری آسپرین را کم می کند و اگر مجبور به استفاده همزمان این دارو هستید،ایبوپروفن را حداقل 8 ساعت قبل یا 30 دقیقه بعد از آسپرین(بدون پوشش روده ای) مصرف کنید.
ایبوپروفن را در دمای اتاق و به دور از رطوبت و گرما نگهداری کنید.
نکته مهم: هنگام مصرف ایبوپروفن از خوردن الکل خودداری کنید! الکل خطر خونریزی و سوراخ شدگی معده را افزایش می دهد.
در صورت مراجعه به پزشک قبل از دریافت ایبوپروفن پزشک خود را از سابقه ی بیماری های قلبی عروقی،اختلالات انعقادی،زخم معده یا خونریزی های دستگاه گوارش،آسم، پولیپ بینی،بیماری کلیوی یا کبدی، بیماری لوپوس،مصرف سیگار با خبر کنید. داشتن یکی از اختلالات مذکور مصرف ایبوپروفن را برای شما ممنوع می کند!
مصرف ایبوپروفن در سه ماهه آخر حاملگی بر جنین اثرات مضری داشته و باعث نقایص مادرزادی می شود،بنابراین نباید طی حاملگی استفاده شود مگر این که تجویز پزشک باشد.
نکات مهم در مورد نحوه مصرف دارو:
فراموش کردن دوز دارویی:
نیازی به جبران نبوده،می توانید بدون توجه به دوز فراموش شده تا فرارسیدن زمان مصرف دوز بعدی صبر کنید.
استفاده بیش از حد دارو:
مصرف بیش از حد ایبوپروفن(overdose ) می تواند باعث آسیب معده یا روده شود علایم آن شامل: تهوع،استفراغ، درد معدی،خواب آلودگی، مدفوع خونی یا قیری، سرفه خونی، تنفس کم عمق،غش یا کما.
نکته قابل توجه: ایبوپروفن می تواند حساسیت پوست نسبت به آفتاب را افزایش دهد بنابراین هنگام استفاده از این قبیل داروها بهتر است از ضدآفتاب (حداقل SPF 15 ) استفاده کنید.
اثرات جانبی ایبوپروفن:
- نشانه های آلرژی خارش ،تنفس مشکل، ورم صورت،لب،زبان یا گلو.
- درد قفسه سینه،ضعف،کوتاهی تنفس،لکنت زبان،مشکلات بینایی یا تعادلی
- مدفوع خونی یا قیری و سیاه
- استفراغ و سرفه خونی
- ورم یا افزایش وزن سریع
- کاهش اشتها،ادرار تیره،مدفوع خاکی، یرقان تهوع و درد معده
- تب،درد گلو و سردرد و راش های پوستی قرمز
- خونریزی سریع،خارش شدید،بی حسی،درد،ضعف عضلانی ،افزایش حساسیت به نور، لرز و لکه های ارغوانی روی پوست و تشنج.
در صورت بروز علایم زیرمصرف ایبوپروفن را متوقف کرده و به پزشک مراحعه کنید:
- ناراحتی گوارش،یبوست،اسهال، سوزش سردل خفیف
- نفخ شکمی و سردرد،اضطراب و گیجی،خارش پوستی یا راش
- لکه در میدان بینایی و صدای زنگ در گوش

قرص سیتالوپرام citalopram

sit TAL o pram) citalopram) (با نام تجاری Celexa )،از دسته دارویی ضد افسردگی های موسوم به SSRIs(مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین) است.سیتالوپرام در درمان افسردگی استفاده می شود.

اشکال دارویی سیتالوپرام

قرص های خوراکی20 میلی گرمی صورتی رنگ و خط دار
قرص های خوراکی 40 میلی گرمی سفید رنگ و خط دار
محلول خوراکی 10mg/5ml

اطلاعات مهمی که باید در مورد سیتالوپرام بدانیم

سیتالوپرام را نباید همراه با داروهای مهارکننده مونوآمینو اکسیداز(MAOI ) از قبیل ترانیل سیپرومین، isocarboxazid و phenelzine مصرف کرد، باید بین مصرف این داروها و سیتالوپرام حداقل 14 روز فاصله باشد.در اوایل مصرف دارو ممکن است افکار خودکشی در فرد مصرف کننده ایجاد شود _به خصوص در افراد جوان تر از 24 سال_ از این رو باید 12 روز پس از مصرف برای کنترل عوارض به پزشک مراجعه کرد.

در صورت بروز موارد زیر به پزشک مراجعه شود: تغییرات خلقی یا رفتاری،اضطراب،حملات پانیک،اختلال خواب،بی قراری،عصبانیت و پرخاشگری،بیش فعالی ذهنی یا حرکتی،بدترشدن افسردگی،افکارخودکشی.

داروهای ضدافسردگی برای جنین مضر بوده(رده C )،از طرفی قطع مصرف آن ها باعث عود مجدد بیماری می شود،لذا توصیه می شود که در صورت حاملگی یا در زمان شیردهی با مشورت پزشک مصرف سیتالوپرام قطع شود.

در شرایطی مثل بیماری های کلیوی،کبدی،صرع،اختلالات دو قطبی، سابقه سوءمصرف مواد یا اقدام به خودکشی نمی توان از سیتالوپرام استفاده کرد.

استفاده از سیتالوپرام (به ویژه در افراد زیر 18 سال )بدون تجویز پزشک ممنوع می باشد.

نحوه مصرف دارو

دارو را باید به دقت و طبق تجویز پزشک مصرف نمود.از مصرف مقادیر بیش از حد یا مصرف بیش از مدت زمان تجویز شده توسط پزشک خودداری شود.

بهتر است دارو در یک زمان مشخص از روز و بر اساس دوز تعیین شده توسط پزشک مصرف شود.

حداقل 4 هفته طول می کشد تا آثار درمانی سیتالوپرام مشخص شود،نباید بدون مشورت با پزشک دارو را قطع کرد،در صورت قطع ناگهانی دارو،بیمار دچار عوارض جانبی ناخوشایند قطع مصرف خواهد شد.

در صورت فراموش کردن یک دوز در اولین فرصت دوز فراموش شده را مصرف کنید ، اگر نزدیک دوز بعدی دارو باشد،بدون توجه به دوز فراموش شده،زمان بندی دارویی را رعایت کنید.

علایم استفاده بیش از حد (Overdose) دارو عبارتند از: تهوع، استفراغ، لرزش، تعریق،افزایش ضربان قلب،گیجی،غش و کما

در صورت بروز هر کدام از موارد بالا باید فوراً به پزشک مراجعه نمود.

الکل را نباید همراه با سیتالوپرام مصرف کرد چون باعث تشدید عوارض آن می شود. هم چنین هنگام مصرف این دارو نباید از داروهای شل کننده عضلانی ،مهارکننده های مونوآمین اکسیداز،داروهای ضد درد،ضد صرع و دیگر داروهای ضد افسردگی و اضطراب استفاده کرد.این داروها ممکن است خواب آلودگی ناشی از سیتالوپرام را افزایش دهند.

یکی از اثرات جانبی سیتالوپرام کندی رفلکس ها و گسیختگی افکار است،بنابراین طی استفاده از این داروها از رانندگی و کارهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند،خودداری شود.

اثرات جانبی سیتالوپرام

در صورت بروز علایم زیر فوراً به پزشک مراجعه کنید:

- علایم حساسیت مثل راش،خارش،مشکلات تنفسی، ورم صورت،زبان و گلو
-تشنج، لرزش،سفتی عضلانی
- مشکل در تطابق و هماهنگی حرکات
- بی قراری،تعریق،ضربان سریع
- عصبانیت ،بی قراری،گیجی،مشکلات تمرکزی
- بی خوابی
- تهوع،ناراحتی معده، کاهش اشتها
- تغییرات وزن
- افزایش ادرار بیش از حد نرمال
- خشکی دهان،خمیازه کشیدن

تداخلات دارویی

سیتالوپرام با داروهای دیگر ضدافسردگی مثل آمی تریپتیلین،فلوکستین،ایمی پرامین ،وارفارین،سایمتدین نباید مصرف شود.
مصرف سیتالوپرام با داروهای ضد درد مثل آسپرین، ایبوپروفن،ناپروکسن و ایندومتاسین باعث کبودی و خونریزی زیرجلدی می شود.

http://www.ravnpezeshki.mihanblog.com/post/4

---

اسالوپرام ®(سيتالوپرام)
دسته دارویی:
ضد افسردگي
فارماكوكينتيك:
اسالوپرام به راحتي ازدستگاه گوارش جذب مي شود و اوج غلظت پلاسمايي آن 4 – 2 ساعت بعد از مصرف خوراكي حاصل مي شود. اين دارو بطور وسيعي در سراسر بدن توزيع مي شود و اتصال پروتئيني آن كم است. اسالوپرام توسط واكنشهاي دمتيلاسيون، دآميناسيون و اكسيداسيون به متابوليتهاي فعال و غير فعال تبديل مي گردد. دميتلاسيون اين دارو به يكي از متابوليت هاي فعال آن (دمتيل سيتالوپرام) از طريق سيتوكروم P450 و ايزوآنزيم 2C19 و 3A4 صورت مي گيرد. همچنين سيتالوپرام بطور نسبي از طريق ايزوآنزيم 2D6 متابوليزه مي شود. نيمه عمر حذف اين دارو 33 ساعت است. ترشح دارو عمدتاٌ از طريق كبد (85%) و بقيه از طريق كليه ها صورت مي گيرد. حدود 12% از دوز روزانه دارو بصورت تغيير نيافته در ادرار ترشح مي شود.
مكانيسم اثر:
اين دارو مشتق فتالن بوده ومهاركننده انتخابي بازجذب سروتونين (SSRI) مي باشد و از اين طريق اثرات سروتونين را در مغز افزايش مي دهد. سيتالوپرام انتخابي ترين مهاركننده بازجذب سروتونين مي باشد. اثرات سيتالوپرام روي بازجذب نوراپي نفرين بسيار اندك است و برخلاف داروهاي ضد افسردگي سه حلقه ايTCA)) اثرات مستقيم محدودي روي سيستم اتونوم (گيرنده هاي موسكاريني، هيستاميني و آدرنرژيك) دارد. بنابراين اثرات آرام بخشي، آنتي موسكاريني و افت فشار خون وضعيتي كمتري در مقايسه با TCA دارد. همچنين اين دارودر مقايسه با داروهاي ضد افسردگي سه حلقه اي سميت قلبي كمتري دارد.
موارد مصرف :
افسردگي ماژور، حملات پانيك (با يا بدون ترس از محيط هاي بسته يا شلوغ)، اختلالات وسواسي، ترس از اجتماع، پرخوري عصبي و اختلال استرسي پس ترومايي( PTSD) . همچنين در حالات مرضي خنده يا گريه كه ناشي از آسيب هاي وارده به مناطقي از مغز است پاسخدهي خوبي با اين دارو مشاهده شده است.
مقدار و نحوه تجويز:
افسردگي :
mg 20 روزانه بصورت خوراكي. پس از حداقل يك هفته بسته به نياز مي توان دوز را به 40 ميلي گرم در روز افزايش داد. بسته به نياز بيمار ممكن است تا دوز 60 ميلي گرم در روز تجويز شود.
حملات Panic (با يا بدون ترس از محيطهاي بسته يا شلوغ):
دوز اوليه روزانه mg 10 است كه مي توان در صورت نياز آن را به 20 ميلي گرم افزايش داد.
حداكثر دوز مصرفي 60 ميلي گرم در روز است.
اختلالات وسواسي:
mg 20 در روز و در صورت عدم پاسخ افزايش دوز بعد از چند هفته.
موارد منع مصرف:
حساسيت به دارو يا هركدام از اجزاي فرمولاسيون، مصرف توام با مهاركننده هاي MAO، تشنج هاي كنترل نشده
موارد احتياط:
در بيماران با سابقه صرع، مشكلات قلبي، بيماران مصرف كننده TCA، مشكلات خونريزي دهنده وبيماران ديابتي بايد با احتياط مصرف شود. دوز اسالوپرام در بيماران مسن و در اختلال عملكرد كبدي بايد به حد پايين دامنه درماني دارو محدود شود. همچنين كاهش دوز دارو بايد بطور تدريجي صورت گيرد تا خطر علائم قطع مصرف كاهش يابد. در بيماراني كه به مدت 8 هفته و يا بيشتر از اين دارو استفاده كرده اند، اين دارو بايد به تدريج و در طي 4 هفته قطع شود. همچنين در بيماراني كه به مدت طولاني از دارو استفاده كرده اند، قطع شدن آن بايد در طي 6 ماه صورت گيرد. اسالوپرام نبايد به فاصله كمتر از 2 هفته بعد از مصرف MAOIs مورد استفاده قرار گيرد.
مصرف در بارداري و شيردهي:
اين دارو در دوران بارداري درگروه C قرار دارد. داروهاي ضدافسردگي مي توانند باعث اختلالات ريوي كشنده در جنين گردند با اين وجود قطع كردن دارو در اين دوران مي تواند با عود بيماري زمينه اي همراه باشد بنابراين خانم هايي كه قصد باردار شدن دارند و يا باردار هستند، بهتر است بدون نظر پزشك دارو را قطع نكنند. اين دارو و متابوليت آن در مقادير بسيار اندكي در شير ترشح مي شود بنابراين استفاده از اين دارو در دوران شيردهي تنها با نظر پزشك مجاز است.
عوارض جانبي:
تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، يبوست، اسهال، خشكي دهان، بي اشتهايي، كاهش وزن، اضطراب،
بي قراري، بي خوابي، خستگي، سر درد، لرزش دست، عوارض اكستراپيراميدال، اختلالات جنسي
تداخلات دارويي :
اسالوپرام با طيف وسيعي از داروهاي ديگر تداخل عمل دارد و اين مسئله عمدتاً به دليل اثرات مهاري آن روي سيستم آنزيمي سيتوكروم P450 مي باشد. مصرف همزمان اين دارو با داروهاي مهاركننده MAO و ضد افسردگي هاي سه حلقه اي منجر به ايجاد سندرم سروتونين مي گردد. سيتالوپرام مي تواند اثرات ضد انعقادي وارفارين را تشديد كند. همچنين اسالوپرام از طريق كاهش آستانه تشنج ممكن است اثرات داروهاي ضد صرع را آنتاگونيزه كند. اسالوپرام ممكن است غلظت خوني ترفنادين را افزايش دهد و از اين طريق خطر آريتمي هاي بطني را افزايش مي دهد. همچنين كاربامازپين در برخي بيماران غلظت خوني اسالوپرام را كاهش مي دهد.
بسته بندي :
قرصهاي 20 و يا 40 ميلي گرمي، جعبه 30 عددي

http://www.osvahpharma.com

با استفاده از گیاهان دارویی و مواد غذایی طبیعی، بدون عوارض با بیماری‌ها مبارزه کنید.

گیاهان دارویی و مواد غذایی بسیاری در طبیعت وجود دارند که می‌توانند بدون هیچ گونه عارضه‌ای درمانگر خوبی برای انواع دردها و بیماری‌ها باشند.

در اینجا چند نمونه از این گیاهان و مواد غذایی را به شما معرفی می‌کنیم:

1- زنجبیل - برای درمان دردهای عضلانی و مفاصل مفید است.

از این ماده غذایی نه‌ تنها برای درمان سرماخوردگی و دردهای شکمی استفاده می‌شود، بلکه به خاطر داشتن ترکیبات فراوان ضد التهاب مانند "جینجرول‌ها"، دردهای عضلانی و مفاصل را نیز کاهش می‌دهد.

در یک بررسی، به گروهی از افرادی که دچار دردهای عضلانی و مفاصل بودند طی یازده روز، کپسول‌های زنجبیل و به گروهی دیگر کپسول‌های دارونما داده شد. در این بررسی مشخص شد افرادی که کپسول زنجبیل مصرف کرده بودند با کاهش 25 درصدی درد در این نواحی مواجه بودند درحالی که گروه مقابل چنین احساسی نداشتند.

طی تحقیقی دیگر،‌ مشخص شد تزریق عصاره زنجبیل نیز راهی مناسب برای کاهش درد زانو است.



2- ماهی آزاد یا قزل‌ آلا- برای درمان التهاب مفاصل و دردهای شدید شکمی مفید است.

تحقیقات نشان داده، امگا3 می‌تواند برای درمان دردهای ناشی از التهاب مفاصل مفید باشد. امگا 3 دارای خواص بسیاری است که درمان دردهای شدید شکمی به خصوص آن که ناشی از استرس باشند، از جمله آن‌‌ها است.



3- قهوه - برای درمان سردرد مفید است.

تحقیقات نشان داده مصرف 200 میلی‌گرم کافئین - دو فنجان قهوه - سردردهای مختلف از جمله میگرن را تسکین می‌دهد. مراقب باشید به مدت طولانی از این نوشیدنی استفاده نکنید چرا که ممکن است نتیجه عکس از این کار بگیرید.

کسانی که خوردن قهوه جزو عادت روزانه‌اشان شده، ترک این عادت و نرسیدن کافئین به بدنشان، معمولا موجب سردردهای شدید در آن‌ها می‌شود.



4 - مریم گلی برای درمان گلو درد مفید است.

اگر در ناحیه گلویتان احساس خارش و حساسیت می‌کنید طبق نظر کارشناسان گیاه دارویی می‌توانید از دم‌کرده مریم گلی برای درمان آن استفاده کنید.