ام اس و بارداري

[sara]

حاملگي .زايمان و ميزان بروز عوارض در نوزاد يك خانم مبتلا به ام اس هيچ تفاوتي با افراد طبيعي ندارد.
خوشبختانه با انجام مطالعات وسيع ثابت شده است كه باور غلط گذشته مبني بر اينكه حاملگي باعث بدتر شدن
ام اس مي شود اصلا صحت ندارد.
براساس مطالعات انجام شده خانمهايي كه قطعا قصد باردار شدن دارند نبايد از داروهاي تعديل كننده سير� بيماري
مانند آوونكس ربيف بتافرون وكوپاكسون استفاده كنند. همچنين مردان وزناني كه قصد بچه دارشدن دارند نبايد
از داروهاي سركوب كننده ايمني مثل نوانترون استفاده كنند.
اكثر پزشكان توصيه مي كنند اين داروها بايد يك ماه يا يك سيكل قبل از بارور شدن قطع شود. زيرا عوارض سوء
بروي جنين خواهد داشت.
اگر بيماري ام اس فعال است وبيمار قصد باردار شدن دارد بايد ابتدا بيماري او كنترل شود وسپس داروها را
جهت باردار شدن قطع كند. درصورت باردار شدن حتما بايد متخصص زنان وزايمان را درجريان بيماري خود قرار دهد.
به نظر مي رسد حاملگي اثر محافظت كننده بر بيماري ام اس دارد زيرا حاملگي باعث تغييراتي در سيستم ايمني
ميشود.
تعداد موارد عود يا حملات بيماري بخصوص در 3ماه دوم وسوم حاماگي كاهش مي يابد. درصورت بروز حمله ام اس
در حين بارداري استفاده از استروئيد ها( كورتون) بخصوص در 3 ماه اول بلامانع است. البته اين مسئله بايد طبق نظر متخصص زنان و
نورولوژيست و متخصص اطفال صورت گيرد.
ممكن است برخي علايم ام اس مثل خستگي اختلالات مثانه وروده بخصوص در 3ماه سوم بارداري تشديد شود بيماران بايد توجه كنند
كه عليرغم مشكلات ادراري از مايعات فراوان استفاده كنند.
زايمان درخانمهاي مبتلا به ام اس با افراد ديگر تفاوت چنداني ندارد وبعيد است كه اختلالات آنها به حدي باشد كه شروع زايمان و انقباضات
رحمي خود را حس نكنند.
در فاصله 6 ماه بعد از زايمان ميزان عود بيماري افزايش مي يابد اما بايد توجه داشت كه اين حالت موقت است.
بااينكه شواهدي در خصوص اثرات سوء داروها برنوزاد دردوران شيردهي وجود ندارد اما فعلا توصيه مي شود كه
خانمها دردوران شيردهي از داروهاي تعديل كننده بيماري استفاده نكنند .
استفاده از هردارويي در حين دوران شيردهي بايد با نظر متخصص اطفال ونورولوژيست باشد.
[move]ترس از رنج از خود رنج بدتر است.

[negar]

حاملگي ، زايمان و ميزان بروز عوارض در نوزاد يک خانم مبتلاء به ام.اس هيچ تفاوتي با افراد طبيعي ندارد. تا کنون هيچگونه شواهدي دال براينکه ام.اس باعث اختلال در باروري شود وجود ندارد. همچنين ميزان بروز سقط هاي خودبخودي و تولد جنين مرده، مثل ساير افراد طبيعي مي باشد. خوشبختانه با انجام مطالعات وسيع ثابت شده است که
باور غلط گذشته مبني براينکه حاملگي باعث بدتر شدن بيماري ام.اس مي شود اصلاً صحت ندارد
حتي اخيراً مطرح شده است که حاملگي با سير بهتر بيماري در آينده مرتبط است
خانمهايي که قصد باردار شدن دارند بايد به نکات زير توجه داشته باشند
براساس توصيه اف-دي-اي خانمهايي که قطعاً قصد باردار شدن دارند نبايد از داروهاي تعديل کننده سير بيماري مثل آوونکس، ربيف، بتافرون و کوپاکسون استفاده کنند. همچنين مردان و زناني که قصد بچه دار شدن دارند نبايد از داروهاي سرکوب کننده ايمني مثل نوانترون استفاده کنند. اکثر پزشکان توصيه مي کنند که اين داروها بايد يک ماه يا يک سيکل قبل از بارور شدن قطع شود، زيرا عوارض سوء بر روي جنين خواهند داشت. داروهاي شيمي درماني مثل ايموران (آزاتيوپيرين) يا متوتروکسات بايد حداقل به مدت يک ماه قبل از بارور شدن در خانم و همسر او قطع شود.� اگر بيماري ام.اس فعال است و بيمار قصد باردارشدن دارد بايد ابتدا بيماري او کنترل شودو سپس داروها را جهت باردار شدن قطع کند
در صورت باردار شدن حتماً متخصص زنان و زايمان خود را در جريان بيماري خود قرار دهيد. به نظر مي رسد که حاملگي اثر محافظت کننده بر بيماري ام . اس دارد ، زيرا حاملگي باعث تغييراتي در سيستم ايمني مي شود. تعداد موارد عود يا حملات بيماري بخصوص در سه ماهه دوم و سوم حاملگي کاهش مي يابد
در صورت بروز حمله ام.اس در حين بارداري استفاده از استروئيدها (کورتون) بخصوص بعد از سه ماه اول بلا مانع است. البته اين مسأله بايد طبق نظر متخصص زنان، نورولوژيست و متخصص اطفال صورت گيرد. ممکن است برخي علايم بيماري ام.اس مثل خستگي، اختلالات مثانه و روده بخصوص در سه ماهه سوم بارداري تشديد شود. بيماران بايد توجه کنند که عليرغم مشکلات ادراري از مايعات فراوان استفاده کنند. در ماههاي آخر بارداري به علت افزايش وزن، ممکن است مشکلات تعادل و راه رفتن بيمار بارزتر شود. برخي بيماران ترجيح مي دهند در اين زمان از عصا يا ويلچر استفاده کنند
احتمال عفونت ادراري در خانمهاي باردار مبتلا به ام.اس بيشتر است. برخي پزشکان ماهانه بيماران خود را از اين نظر بررسي مي کنند. با توجه به اينکه اکثر خانمهايي که باردار مي شوند در مراحل اوليه بيماري ام.اس هستند، بعيد است که اختلالات آنها به حدي باشد که شروع زايمان و انقباضات رحمي خود را حس نکنند. زايمان در خانمهاي مبتلا به ام . اس با افراد ديگر تفاوت چنداني ندارد.در فاصله شش ماه بعد از زايمان ميزان عود بيماري ۲۰ تا ۴۰ درصد افزايش مي يابد، اما بايد توجه داشت که اين حالت موقت است
با اينکه شواهدي در خصوص اثرات سوء داروها بر نوزاد در حين شيردهي وجود ندارد اما فعلاً توصيه مي شود که خانمها در دوران شيردهي از داروهاي تعديل کننده بيماري مثل (آوونکس ، ربيف ، بتافرون و کوپاکسون) استفاده نکنند. استفاده از هرگونه دارويي در حين دوران شيردهي بايد با نظر متخصص اطفال و نورولوژيست باشد


بيماري ام اس و توصيه هاي لازم براي حامله شدن
"" دکتر رحمت سخني از مرکز آموزشي درماني امام خميني (ره) اورميه""

*خانمهايي ام اس داشته که قصد باردار شدن دارند بايد به نکات زير توجه داشته باشند:

*براساس توصيه اف-دي-اي خانمهايي که قطعاً قصد باردار شدن دارند نبايد از داروهاي تعديل کننده سير بيماري مثل آوونکس، ربيف، بتافرون و کوپاکسون استفاده کنند. همچنين مردان و زناني که قصد بچه دار شدن دارند نبايد از داروهاي سرکوب کننده ايمني مثل نوانترون استفاده کنند. اکثر پزشکان توصيه مي کنند که اين داروها بايد يک ماه يا يک سيکل قبل از بارور شدن قطع شود، زيرا عوارض سوء بر روي جنين خواهند داشت.

*داروهاي شيمي درماني مثل ايموران (آزاتيوپيرين) يا متوتروکسات بايد حداقل به مدت يک ماه قبل از بارور شدن در خانم و همسر او قطع شود. افراديکه تحت درمان با اين داروها مي باشند حتماً بايد از روش مناسب جلوگيري استفاده کنند.

*اگر بيماري ام.اس فعال است و بيمار قصد باردارشدن دارد بايد ابتدا بيماري او کنترل شودو سپس داروها را جهت باردار شدن قطع کند.

*در صورت باردار شدن حتماً متخصص زنان و زايمان خود را در جريان بيماري خود قرار دهيد.

*به نظر مي رسد که حاملگي اثر محافظت کننده بر بيماري ام . اس دارد ، زيرا حاملگي باعث تغييراتي در سيستم ايمني مي شود.

*تعداد موارد عود يا حملات بيماري بخصوص در سه ماهه دوم و سوم حاملگي کاهش مي يابد.

*در صورت بروز حمله ام.اس در حين بارداري استفاده از استروئيدها (کورتون) بخصوص بعد از سه ماه اول بلا مانع است. البته اين مسأله بايد طبق نظر متخصص زنان، نورولوژيست و متخصص اطفال صورت گيرد.

*ممکن است برخي علايم بيماري ام.اس مثل خستگي، اختلالات مثانه و روده بخصوص در سه ماهه سوم بارداري تشديد شود. بيماران بايد توجه کنند که عليرغم مشکلات ادراري از مايعات فراوان استفاده کنند.

*در ماههاي آخر بارداري به علت افزايش وزن، ممکن است مشکلات تعادل و راه رفتن بيمار بارزتر شود. برخي بيماران ترجيح مي دهند در اين زمان از عصا يا ويلچر استفاده کنند.

*احتمال عفونت ادراري در خانمهاي باردار مبتلا به ام.اس بيشتر است. برخي پزشکان ماهانه بيماران خود را از اين نظر بررسي مي کنند.

*با توجه به اينکه اکثر خانمهايي که باردار مي شوند در مراحل اوليه بيماري ام.اس هستند، بعيد است که اختلالات آنها به حدي باشد که شروع زايمان و انقباضات رحمي خود را حس نکنند.

*زايمان در خانمهاي مبتلا به ام . اس با افراد ديگر تفاوت چنداني ندارد.
در فاصله شش ماه بعد از زايمان ميزان عود بيماري ?? تا ?? درصد افزايش مي يابد، اما بايد توجه داشت که اين حالت موقت است.

*با اينکه شواهدي در خصوص اثرات سوء داروها بر نوزاد در حين شيردهي وجود ندارد اما فعلاً توصيه مي شود که خانمها در دوران شيردهي از داروهاي تعديل کننده بيماري مثل (آوونکس ، ربيف ، بتافرون و کوپاکسون) استفاده نکنند.

*استفاده از هرگونه دارويي در حين دوران شيردهي بايد با نظر متخصص اطفال و نورولوژيست باشد.


در ضمن:
یه جایی از دکتر جمشید لطفی خوندم که " ام اس" افراد باهوش و حساس جامعه را درگیر میکنه از طرفی همون طور که همه میدونیم
ام اس بیماری:
خوشگل ها،با هو شها،خوش اخلاق ها،درس خون ها،مهربون ها و فرشته هاست ... و ژنتیک هم که درصدی ناچیز تاثیر داره� :-X پس...
با آرزوی این که همه شما یه روز مامان بابا بشید

همیشه بهاری باشید

[نازلی]

بارداري براي زنان مبتلا به «ام اس» بي‌خطر است

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران


نتايج يك بررسي جديد در كانادا نشان داد بارداري به طور كلي براي زنان مبتلا به ام اس بي‌خطر است.

به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، گروهي از كارشناسان علوم پزشكي در كانادا روي 432 زايمان در زنان مبتلا به ام اس و 3000 زايمان در زنان سالم كه در ايالت بيرتيش كلمبياي كانادا بين سالهاي 1998 تا 2009 وضع حمل كرده بودند مطالعات دقيقي را انجام دادند. اين متخصصان دريافتند بين نوزاداني كه از زنان مبتلا به ام اس متولد شده بودند با نوزادان زنان سالم، تفاوتي وجود ندارد.

به گزارش سايت اينترنتي هلت دي نيوز، اين متخصصان دريافتند كه در هر دو گروه احتمال سزارين يا زايمان طبيعي به يك اندازه است اما فقط درمورد مادراني كه بيماري آنها پيشرفته شده و دچار ناتواني‌هاي نسبي شده‌اند احتمال بروز مشكلات شديدتر ناشي از وضع حمل اندكي بيشتر است.

با اين وجود متخصصان دانشگاه بيريتيش كلمبيا و انستيتو مطالعات سلامت ونكوور تصريح كردند كه زنان مبتلا به ام اس اغلب اضافه وزن بيشتري دارند و اين اضافه وزن ممكن است عامل بروز مشكلاتي در دوران بارداري يا زايمان باشد.

[nazaninn]

این خبر خیلی خوب و مهمیه به نظر من
گرچه قبلا هم در خصوص بارداری یه ام اسی حرف زده شده بوده ولی انگار دارن بیشتر مطمئن میشن که بارداری و ام اس با هم منافاتی ندارن

[شيدا رها]

برای اکثر زنان مبتلا به ام اس، اين بیماری تاثیر قابل توجهی روی بارداری شان ندارد. یک زن مبتلا به ام اس به ندرت دچار عود بیماری در زمان بارداری اش خواهد شد.اگرچه میزان عود بیماری 6 ماه پس از زایمان افزایش خواهد یافت و نا شی از تغیررات در سطح هورمون ها به ویژه استروژن در طول بارداری و پس از بارداری است. با وجود این نوسانات که در طول بارداری و بعد از آن رخ می دهد در حالت کلی بارداری در طولانی مدت عارضه جانبی روی بیماری ام اس نخواهد داشت و باعث پیشرفت بیماری نمی شود.
بعد از اتمام دوره ای که امکان عود بیماری زیاد است ، میزان حمله ها و علائم بیماری شبیه همان شرایط خواهد شد که اگر بارداری نبود.
در مورد این که بارداری روی بیماری زنان مبتلا به ام اس پیشرونده چه تاثیراتی خواهد داشت هنوز اطلاعات کاملی وجود ندارد.
یک زن مبتلا به ام اس بیشتر از زنی که ام اس ندارد و باردار است ، امکان سقط جنین یا تولد همراه با نقص را تجربه نخواهد كرد.
تعدادی از داروهای ام اس برای زنان باردار یا زنانی که در دوران شیر دهی خود هستند توصیه نمی شود بنابراین زنانی که تصمیم به بارداری دارند باید در مورد داروهای مصرفی خود حتما با پزشک مشورت کنند.تحقیقات ارائه شده در نشست متخصصان اعصاب امریکا در سال 2011 نشان داد که بارداری ممکن است یک اثر محافظتی روی بیماری ام اس داشته باشد. زنان مبتلا به ام اس که بچه دار شده اند در معرض خطر کمتری در زمینه یEDSS6
(مقیاس استاندارد از کار افتادگی به این معنی که یک شخص برای راه رفتن نیاز به کمک کسی دارد.) نسبت به زنان بدون فرزند هستند.

منبع:
http://www.mstrust.org.uk/atoz/pregnancy.jsp